Πέμπτη, 24 Ιανουάριος 2019
Ένα διαφορετικό γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Ένα διαφορετικό γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Πάνε χρόνια που έχω να σου γράψω. Βλέπεις μεγαλώνω, και ξεχνάω πως η παιδικότητα μας δεν πρέπει να χαθεί ποτέ. Μα με έπιασε μία ξαφνική νοσταλγία. Και ξέρεις τι; Θυμήθηκα εκείνα τα χρόνια, τα αθώα, που σου έγραφα ελπίζοντας να έρθεις γεμάτος δώρα για να γεμίσεις την παιδική ψυχή μου χαρά.

Φέτος ένιωσα την ανάγκη να σου γράψω ένα διαφορετικό γράμμα απ' εκείνα που σου έγραφα.Φέτος δεν θα σου ζητήσω μία κούκλα από πορσελάνη που είχα ονειρευτεί στα 6 μου χρόνια, σταμάτησα πια να τις κάνω συλλογή. Ξέχασα πόση χαρά μου έδιναν αυτές οι κούκλες μεγαλώνοντας. Τώρα τις χαζεύω, τοποθετημένες στο δωμάτιο μου και μία νοσταλγία κάνει τα μάτια μου να βουρκώνουν. Πόση ευτυχία κρυβόταν μέσα μου στα παιδικά μου χρόνια;

Και τώρα; Τώρα αναπολώ εκείνες τις μέρες που η ευτυχία ενός παιδιού ερχόταν τόσο αβίαστα με μία μόνο κούκλα. Τα Χριστούγεννα για μένα ήταν η ωραιότερη γιορτή του χρόνου! Θα μου πεις και για ποιον δεν ήταν; Θυμάμαι με τι ανυπομονεσία περίμενα τους γονείς μου να σχολάσουν από την δουλειά τους για να στολίσουμε όλοι μαζί το δέντρο μας. Φώτα και λαμπιόνια έδιναν μια νότα ζωής στο σπίτι μας! Όλη η πόλη γιορτινή και οι άνθρωποί της! Τόσοι άνθρωποι ευτυχισμένοι περιμένουν να δώσουν χρώμα στη ζωή τους με στιγμές οικογενειακής ζεστασιάς. Δεν θα το κρύψω! Έτσι ήμουν και εγώ. Το μοναδικό πράγμα που άλλαζε για μένα ήταν οι ευχές μου, που μεγάλωναν όσο μεγάλωνα και εγώ.
Σταμάτησαν να με ενδιαφέρουν οι κούκλες πια Άγιε Βασίλη. Αυτό που ζητούσα ήταν ένα αγόρι. Εφηβεία! Δύσκολη περίοδος για τα Χριστούγεννα. Αυτό το μεταβατικό στάδιο ήταν απότομο δεν νομίζεις; Μα είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Σιγά σιγά χάνεται η παιδικότητα και η αθωότητα από τα μάτια μας. Ίσως αυτό να φταίει που πλέον τα Χριστούγεννα για μένα είναι μία έκρηξη συναισθημάτων.

Μία έντονη χαρά και μία θλίψη ταυτόχρονα βασανίζουν την ψυχή μου. Μεγάλωσα πια.Έχοντας φτάσει στα 24 χρόνια ζωής διαπιστώνω ότι δεν θέλω να ζητήσω εκείνη την κούκλα από πορσελάνη με το ωραίο γαλάζιο φόρεμά της, ούτε εκείνο το αγόρι με τα όμορφα μάτια και το χαμόγελό του που κάποτε αγαπούσα. Δεν με γεμίζουν. Φέτος θέλω να σου ζητήσω κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό, ασυνήθιστο. Ένα μάθημα είναι η ζωή και εμείς πιόνια της. Και κάποιες φορές για να το μάθεις, βαδίζεις σε άσχημα μονοπάτια. Πήρα και εγώ ένα και δυστηχώς με άλλαξε πολύ. Το μάθημα αυτό μου δίδαξε πως η ζωή είναι πολύ μικρή και οι άνθρωποι που επιλέγεις να έχει πλάι σου σιγά σιγά φεύγουν...

Βλέπεις δεν μεγαλώνω μόνο εγώ, αλλά και οι άνθρωποι που έχω επιλέξει να με συντροφεύουν σε αυτό το ταξίδι της ζωής. Δεν είναι ίδια πλέον τα Χριστούγεννα. Ξέρεις γιατί; Γιατί εκείνο το οικογενειακό τραπέζι την ημέρα των Χριστουγέννων δεν θα είναι γεμάτο. Πάντα η καρέκλα δίπλα μου θα μένει κενή γιατί έχασα τον δικό μου Άγιο Βασίλη, το πρότυπό μου, τον άνθρωπο που μου χάριζε απλόχερα την αγάπη του γιατί δεν χωράνε εγωισμοί σε αυτή, τον πατέρα μου.
Και όσο μεγαλώνω, θα αδειάζει Άγιε Βασίλη ακόμα μία καρέκλα δίπλα μου, και ακόμα μία...

Φέτος λοιπόν πήρα απόφαση να σου γράψω για τους φόβους μου. Φοβάμαι Άγιε Βασίλη να μεγαλώσω. Όχι γιατί φοβάμαι μην γεράσω! Όχι! Φοβάμαι τον χρόνο, γιατί είναι αδύστακτος με τους ανθρώπους που αγαπώ. Κανείς δεν μπορεί να του ξεφύγει. Άγιε Βασίλη, η ευτυχία είναι κάτι που έρχεται και φεύγει σε δευτερόλεπτα. Οι άνθρωποι όμως που στην προσφέρουν! Για αυτούς θα έκανα τα πάντα! Εύχομαι λοιπόν Άγιε Βασίλη, οι άνθρωποι που μου χαρίζουν ευτυχία, να είναι πάντα χαρούμενοι και χαμογελαστοί. Εύχομαι ο χρόνος να σταματήσει να κυλάει τόσο γρήγορα και η κάθε στιγμή με την οικογένειά μου καιτους φίλους μου να κρατήσει μία αιωνιότητα στη καρδιά μου. Εύχομαι να γύριζαν έστω για 5 λεπτά οιάνθρωποι που χάσαμε, να τους κοιτάξουμε στα μάτια, να τους πούμε όλα αυτά που δεν προλάβαμε, ένα Σ' αγαπώ, και ύστερα με μία αγκαλιά να χαθούν στον ουρανό πάλι να μας προσέχουν απ'εκεί ψηλά.

Εύχομαι σε όλους καλά Χριστούγεννα...

Υ.Σ.: Ένα ποτήρι γάλα και ένα μπισκότο πάντα θα βρίσκονται κάτω απ'το Χριστουγεννιάτικο δέντρο ελπίζοντας να εμφανιστείς...

Με αγάπη
Λυραντζάκη Μαρία