Δευτέρα, 18 Φεβρουάριος 2019
Πόσα «κοστίζουν» οι Ευρωβουλευτές - «Ζαλίζουν» οι υπέρογκες αμοιβές και τα προνόμια

Πόσα «κοστίζουν» οι Ευρωβουλευτές - «Ζαλίζουν» οι υπέρογκες αμοιβές και τα προνόμια

Οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ορισμένα βασικά πράγματα όπως τα οικονομικά προνόμια αυτών που εκλέγουν - για παράδειγμα των κομμάτων, τα οποία εισπράττουν μηνιαίως μεγάλα ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ειδικότερα, ένα κόμμα που εισέρχεται στη Βουλή με το απαιτούμενο 3% εισπράττει περίπου 50.000 ευρώ μηνιαίως, επιπλέον των μισθών των βουλευτών του, ενώ όλα τα κόμματα που θα υπερβούν το 1,5% λαμβάνουν κρατικές επιχορηγήσεις. 
Όσον αφορά δε τους ευρωβουλευτές, με στοιχεία του 2013 ο βασικός μισθός τους είναι 7.956,87 ευρώ μηνιαίως, και σε αυτόν προστίθεται το αφορολόγητο ποσόν των 4.299 ευρώ για διάφορα έξοδα... Συνολικά λοιπόν 12.255,87 ευρώ.

Εκτός αυτού, οι “προστάτες” της Δημοκρατίας έχουν στη διάθεσή τους 21.209 ευρώ κάθε μήνα για τις αμοιβές συνεργατών τους στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο ή στις χώρες τους, όπου συνήθως προσλαμβάνουν συγγενείς τους με πολύ μικρότερα ποσά, παρακρατώντας αυτά που περισσεύουν, κρυφά φυσικά, για τον εαυτό τους. 

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο κάθε ευρωβουλευτής δικαιούται το ποσόν των 304 ευρώ για κάθε ημέρα που καταχωρίζεται στον κατάλογο των συμμετεχόντων στις συνεδριάσεις των Βρυξελλών ή του Στρασβούργου. Επιπλέον, λαμβάνει επίδομα κατοικίας ύψους 15% επί του βασικού του μισθού, δηλαδή 1.193,53 ευρώ μηνιαίως, για τον χώρο διαμονής του.
Τέλος, λαμβάνει 607 ευρώ μηνιαίως για αποζημίωση δαπανών (ο αντιπρόεδρος 911 ευρώ, ο πρόεδρος 1.418 ευρώ), καθώς επίσης επίδομα τέκνων ύψους 300 ευρώ για κάθε παιδί. 


Η ετήσια άδεια των ευρωβουλευτών είναι μεγαλύτερη των δέκα εβδομάδων, ενώ το αίτημα ενός κόμματος τον Ιούνιο του 2013, το οποίο πρότεινε τη μείωση της άδειας, απορρίφθηκε με 508 ψήφους κατά. Υπάρχει λοιπόν πράγματι ο επίγειος παράδεισος σε μια “αυτοδημιούργητη φορολογική όαση”, στην οποία κανένας δεν έχει την παραμικρή ευθύνη. 

Εκτός της παραπάνω αμοιβής, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι ευρωβουλευτές οι οποίοι ευρίσκονται στο μισθολόγιο κάποιων επιχειρηματικών “λόμπι”, με στόχο να προωθούν τα εκάστοτε συμφέροντά τους, απ’ όπου φυσικά λαμβάνουν αρκετά υψηλές και αφορολόγητες “αποζημιώσεις”, γεγονός που έχει συμβεί πολλές φορές (περί τα 100.000 ευρώ ετησίως, όπως αποδείχτηκε στην περίπτωση του αυστριακού Strasser). 

Ειδικά όσον αφορά το ποσό για το κόστος του προσωπικού που απασχολούν οι ευρωβουλευτές, η διενέργεια μιας εσωτερικής έρευνας σε ένα δείγμα 167 περιπτώσεων απέδειξε ότι αρκετοί από αυτούς πλήρωναν μη υπάρχοντα άτομα (άρα τον εαυτό τους), βοηθούς οι οποίοι τους επέστρεφαν το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής τους, συγγενείς χωρίς τις απαιτούμενες γνώσεις, παρά το ότι απαγορεύεται, κ.ο.κ. Η έρευνα αυτή αφορούσε και σε Έλληνες ευρωβουλευτές. 

Την ίδια στιγμή η ηγεσία της Ευρωζώνης απαιτεί την ύπαρξη φορολογικής συνείδησης στους πολίτες, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (όταν τα στελέχη της έχουν ουσιαστικά “φορολογικό άσυλο”), την πληρωμή υψηλότερων φόρων, την υιοθέτηση μέτρων λιτότητας κ.ο.κ.

Περαιτέρω, όπως διαπιστώνεται από τον προϋπολογισμό της Κομισιόν, το “κόστος διοίκησης” είναι της τάξης των 1,2 δισ. ευρώ ετησίως ή 100 εκατ. ευρώ τον μήνα - ένα ποσό που ξεφεύγει ασφαλώς από τα ανώτατα όρια του αποδεκτού.
Συνολικά στις Βρυξέλλες απασχολούνται περί τα 50.000 άτομα, συχνά απόφοιτοι μεταπτυχιακών ιδιωτικών ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, τα οποία προσελκύουν φοιτητές παρά τα εξαιρετικά υψηλά τους δίδακτρα, με την προοπτική της πρόσληψής τους στο Ευρωκοινοβούλιο.
Περαιτέρω, παρά την οικονομική κρίση και το “πάγωμα” ή τη μείωση των μισθών σε πολλές χώρες, χορηγήθηκε στους εργαζομένους των Βρυξελλών (2009) αύξηση ύψους 1,85%. Επειδή όμως υπήρξαν αντιδράσεις και παράπονα, η Κομισιόν απαίτησε αύξηση ύψους 3,7% για όλους τους υπαλλήλους της, συνεπικουρούμενη από το Ευρωκοινοβούλιο, υπό την απειλή απεργιών εκ μέρους τους.


Ο πρόεδρος της Κομισιόν τάχθηκε υπέρ της αύξησης, λέγοντας ότι στηρίζεται σε μια ευρωπαϊκή οδηγία, οπότε πρέπει να τηρηθεί ο νόμος! Τελικά ο “στρατός” των ευρωκρατών απευθύνθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε φυσικά υπέρ της αύξησης και μάλιστα αναδρομικά.
Τα παραπάνω επαναλήφθηκαν το 2011, όπου απαιτήθηκε από τους εργαζόμενους στις Βρυξέλλες μια νέα αύξηση, ύψους 1,7%, με το συνδικάτο τους να απειλεί ότι, εάν δεν εγκριθεί η αύξηση, θα καταφύγει ξανά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Φυσικά η αύξηση εγκρίθηκε, χωρίς να απαιτηθεί η προσφυγή, η οποία θα ήταν προφανώς μάταια.

Συνεχίζοντας, ο πρόεδρος της Κομισιόν ζήτησε να αυξηθεί ο προϋπολογισμός κατά 6,8% για να καλύψει τις υψηλότερες δαπάνες, όταν οι βασικές αμοιβές των 37 ανώτατων στελεχών είναι ύψους 24.000 ευρώ μηνιαίως, ενώ ο καθένας από τους 214 υψηλόβαθμους εκπροσώπους της Ένωσης αμείβεται με 220.000 ευρώ ετησίως.
Σύμφωνα με υπολογισμούς, περίπου 3.000 υπάλληλοι της Κομισιόν έχουν υψηλότερο μισθό από τον πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ συνολικά 5.461 αμείβονται με ποσά που ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ μηνιαίως (φυσικά με προνομιακό φορολογικό καθεστώς, όπως συμβαίνει γενικά στην Κομισιόν).
Στους υψηλά αμειβόμενους ανήκουν επίσης οι 3.500 διπλωμάτες στις πρεσβείες των κρατών-μελών της Ένωσης, οι οποίοι έχουν ένα επιπλέον προνόμιο: να ψωνίζουν αφορολόγητα, χωρίς δηλαδή ΦΠΑ, αντικείμενα που ξεπερνούν την τιμή των 300 ευρώ.
Τέλος, οι μισθολογικές κρατήσεις των εργαζομένων στον παράδεισο των Βρυξελλών είναι μόλις 12%, όταν οι αντίστοιχες στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες ξεπερνούν το 50%.

Πολλά τα προνόμια: Ταξίδια μόνο με Business Class
Οι αεροπορικές πτήσεις τώρα των ευρωβουλευτών στις χώρες τους πληρώνονται από την Κομισιόν, στην τουλάχιστον τέσσερις φορές ακριβότερη Βusiness Class, με την επίδειξη του εισιτηρίου. Ένα αίτημα ενός ανεξάρτητου βουλευτή, ο οποίος πρότεινε να καταργηθεί το προνόμιο “Business Class” για πτήσεις μικρότερες των τεσσάρων ωρών, απορρίφθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο με μεγάλη πλειοψηφία (402 κατά και 216 υπέρ).

Οι επίτροποι της Κομισιόν, όταν αποσύρονται, λαμβάνουν για τρία ολόκληρα χρόνια ένα “μεταβατικό επίδομα”, ύψους 10.000 ευρώ μηνιαίως, με την αιτιολογία της διευκόλυνσης της ομαλής μετάβασής τους στην αγορά εργασίας.
Μετά από 16 χρόνια υπηρεσίας στην Κομισιόν, οι εργαζόμενοι δικαιούνται σύνταξη, ίση με το 70% του τελευταίου τους μισθού, κάτι που για πολλούς φτάνει τα 10.000 ευρώ μηνιαίως. Βέβαια, ο μέσος όρος των συντάξεων των υπαλλήλων των Βρυξελλών είναι χαμηλότερος, υπολογιζόμενος στα 4.300 ευρώ, μόλις με 16 χρόνια προϋπηρεσίας και με τις ελάχιστες μηνιαίες κρατήσεις που προαναφέραμε.

Ολοκληρώνοντας, είναι προφανές ότι η Ευρώπη έχει δημιουργήσει ένα πολυτελέστατο παλάτι στις Βρυξέλλες, το οποίο χρηματοδοτεί με τεράστια ποσά, ενώ κατανοεί κανείς τις προσπάθειες όλων αυτών, οι οποίοι θέλουν να βρουν εκεί μία θέση, είτε ως ευρωβουλευτές, είτε ως υπάλληλοι.
Πολλές φορές, δε, η θέση αυτή προσφέρεται ως “ανταμοιβή έναντι υπηρεσιών” από τα εκάστοτε εθνικά κόμματα στους υποστηρικτές τους, βουλευτές και μη, εις βάρος φυσικά των Ευρωπαίων φορολογουμένων, οι οποίοι υποχρεώνονται σε συνεχείς μειώσεις των δικών τους μισθών και εισοδημάτων.

Το μηνιαίο κόστος ευρωβουλευτών, εκτός δώρων και επιδομάτων διακοπών
Είδος αμοιβής - Ποσό
Βασικός μισθός: 7.956,87 

Έξοδα: 4.299,00 
Κόστος προσωπικού: 21.209,00 
Επίδομα κατοικίας: 1.193,53 
Αποζημίωση δαπανών: 607,00 
Επίδομα τέκνων: 600,00 
Συμμετοχές σε συνεδριάσεις: 6.080,00 
Σύνολο μηνιαίως: 41.945,00