Τετάρτη, 24 Απρίλιος 2019
Νίκος Γιάκας: Ο πρώτος φοιτητής από το Πολυτεχνείο Κρήτης που έχει θέση στην κεντρική διοίκηση της ΔΑΠ

Νίκος Γιάκας: Ο πρώτος φοιτητής από το Πολυτεχνείο Κρήτης που έχει θέση στην κεντρική διοίκηση της ΔΑΠ

Ο Νίκος Γιάκας, γεννήθηκε  στην Αθήνα και βρίσκεται τα τελευταία 5 χρόνια στα Χανιά για σπουδές! Είναι τελειόφοιτος στη σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πολυτεχνείο Κρήτης ενώ παράλληλα ασχολείται με τα φοιτητικά δρόμενα και την πολιτική από το 2014 όταν γράφτηκε στην φοιτητική παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Από τότε διατέλεσε το 2014-2015 Υπεύθυνος ΔΑΠ στη σχολή του , το  2015-2016 Αναπληρωτής Γραμματέας Πόλης και το 2016-2018 Γραμματέας Πόλης Χανίων της ΔΑΠ. Ο Νίκος Γιάκας είναι ο πρώτος φοιτητής- μέλος της ΔΑΠ Πολυτεχνείου Κρήτης που εκλέχθηκε στο κεντρικό όργανο της ΔΑΠ ΝΔΦΚ Πανεπιστημίων καθώς φέτος είναι Υπεύθυνος Επαρχιακών Οργανώσεων ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανεπιστημίων.

Πως είναι η εμπειρία να είσαι ο πρώτος φοιτητής από την Δαπ Πολυτεχνείου Κρήτης που έχει θέση στην κεντρική διοίκηση της ΔΑΠ

Αποτελεί τιμή, αλλά πολύ περισσότερο ευθύνη, η εμπιστοσύνη και η πίστη, τις οποίες έλαβα από τους συναγωνιστές μου, τους φίλους και όλους αυτούς που δουλέψαμε μαζί αυτά τα χρόνια. Η θέση αυτή δεν είναι τίποτα άλλο από το επιστέγασμα των αγώνων που δώσαμε σε μία σκυταλοδρομία κοινών αξιών ,κοινών ιδεών ,κοινών αρχών. Μία σκυτάλη που περνάει από χέρι σε χέρι, μια φωτιά, από γενιά σε γενιά!Η προσωπική εμπιστοσύνη που έλαβα από τη κεντρική διοίκηση , δείχνοντας στήριξη αλλά και υψηλά αντανακλαστικά απέναντι και σε μία επαρχιακή οργάνωση είναι η αρχή να καταλάβουμε πως τελικά κανένας αγώνας, καμία προσπάθεια δεν πάνε χαμένα.Μέσω της περιοδείας μου ανά την  Ελλάδα να αντιληφθώ από πρώτο χέρι τα κοινά προβλήματα που έχουμε όλοι οι φοιτητές των επαρχιακών ιδρυμάτων. Το να βρίσκομαι σε αυτήν την θέση, μου δίνει το προβάδισμα να γνωρίζω από πρώτο χέρι τις ανάγκες και τις διαφορές λειτουργίας όλων των επαρχιακών οργανώσεων της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ,να μπορώ να τις αφουγκραστώ πολύ πιο εύκολα

Ποιοι ήταν οι λόγοι που σε οδήγησαν να ασχοληθείς με την πολιτική στο πανεπιστήμιο?

Ως νέος φοιτητής το 2013 και κατενθουσιασμένος με την επιτυχία εισαγωγής μου στην πρώτη μου επιλογή σχολής, να σου πω την αλήθεια, δεν με φανταζόμουν εδώ που είμαι σήμερα.Μπαίνοντας στη σχολή μου, όπως και τα περισσότερα παιδιά που περνάνε σε ΑΕΙ και ΤΕΙ ερχόμαστε προϊδεασμένοι για την κατάσταση με τις φοιτητικές παρατάξεις. Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες και τι συμβαίνει καθημερινά στου πανεπιστημιακούς χώρους από αυτές.Έτσι δεν μπορώ να σου κρύψω ότι και εγώ ήρθα στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ΄δασκαλεμένος΄ για το τι θα συναντήσω έχοντας σχεδόν όλο μου το πρώτο έτος την άποψη ‘’Μην ασχολείσαι με παρατάξεις, δεν έχουν να σου προσφέρουν κάτι!’’Η πρώτη μου σκέψη για να ανακαλύψω πραγματικά τι γίνεται , ήρθε όταν μια μέρα μία ομάδα φοιτητών της σχολής μου, μπήκαν σε ένα μάθημα και υποχρέωσαν τον καθηγητή να το σταματήσει για να συμμετάσχουμε σε κάποια πορεία των ημερών, βγάζοντας μία απόφαση από ένα ΔΣ φοιτητών (άγνωστη έννοια για εμένα μέχρι τότε). Εκεί μου μπήκαν στο μυαλό οι εξής απορίες, ποιοι ήταν αυτοί οι φοιτητές, ποιος τους έδωσε τη δύναμη να κάνουν κάτι τέτοιο, γιατί το έκαναν , πως γίνεται ο καθηγητής μου απλά να έδωσε την συγκατάθεση του τόσο εύκολα, ανήμπορος να αντιδράσει. Πράγματα όπου προερχόμενος από ελληνικό Γενικό Λύκειο μου φάνταζαν εξωπραγματικά!Εκεί είναι που κατάλαβα, πως η απαξίωση που επικρατεί είναι αντίθετη με τη πραγματικότητα που μου λέει πως με εκπροσωπούν( όπως και στις βουλευτικές εκλογές, και καμία επιλογή να μην σε εκφράζει , η αποχή δίνει πάτημα σε ακραίες συμπεριφορές και ιδεολογίες να αναγεννηθούν) και η δυναμική που δημιουργείται μέσα από αυτές σίγουρα δεν μου πέρασε απαρατήρητη.

 Πως αντιδράνε οι γονείς ενός φοιτητή όταν τους ανακοινώνει ότι θα ασχοληθεί με την πολιτική?

Ωραία ερώτηση!Τις μέρες που επεξεργαζόμουν στο μυαλό μου την ένταξη μου στην ομάδα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, το ανέφερα στους γονείς μου. Η αντίδραση τους, θεωρώ ότι εκφράζει την πλειοψηφία των συγχρόνων γονιών ,που έχουν ζήσει μια πολύ ενεργή ελληνική πολιτική 15αετία, με όλα τα παρελκόμενα της, δεν ήταν σίγουρα θετική!Πέραν από το άγχος των μαθημάτων και της έγκαιρης αποδέσμευσης μου από τα Χανιά , σίγουρα δεν θέλανε να δουν τον γιο τους συνεχιστή μιας εποχής πολιτικών δρώμενων, που όλοι θέλουμε να αφήσουμε πίσω!

Υπάρχει η δυνατότητα για έναν νέο να αναρριχηθεί στην κεντρική πολιτική σκηνή μέσω των πολιτικών νεολαίων?

Φυσικά! Ο πολιτικός μου φορέας η Νέα Δημοκρατία, όπως και τα περισσότερα ελληνικά κόμματα του κοινοβουλίου μας, έχουν πάρα πολλά παραδείγματα βουλευτών, υπουργών ,αρχηγών κομμάτων όπου ξεκίνησαν από κάποια φοιτητική νεολαία.

Την τελευταία χρονιά (για πρώτη φορά στην Ιστορία) είδαμε μία πλήρη ανατροπή στο παραταξιακό σκηνικό στο Πολυτεχνείο. Τι οδήγησε τους φοιτητές σε αυτή την μεταστροφή?

Μπαίνοντας λοιπόν στην οργάνωση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολυτεχνείου Κρήτης το 2014 αντιμετώπισα μια πολύ δύσκολη κατάσταση τόσο σε θέματα υποστελέχωσης όσο και στις ιδεολογικές διαφορές της παράταξης μου σε σχέση με την τότε νοοτροπία του μέσου φοιτητή του ιδρύματος μας, ώντας και τελευταίοι στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη.Με δουλειά, πράξεις, ενεργή συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα του ιδρύματος μας και πολύ υπομονή και επιμονή καταφέραμε να το αλλάξουμε. Ήταν ένας συνεχής αγώνας που δίναμε καθημερινά μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα επι 4 χρόνια προκειμένου , όχι απλά να περάσουμε 2 προτάσεις για την βελτίωση της καθημερινότητας του φοιτητή, αλλά αγώνας για να δείξουμε τα οφέλη της προοδευτικής και εξωστρεφής σκέψης για την ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το μεγάλο μας όμως στοίχημα ήταν πως θα βγάλουμε άλλους συμφοιτητές μας μπροστά, ώστε να εκπροσωπήσουν αυτές τις ιδέες και αξίες , όχι απλά να μας ψηφίσουν!Η μεγάλη και θεμελιώδη διαφορά που έχει η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συγκριτικά , είναι πως απευθύνεται στον απλό φοιτητή. Κοιτάμε να ήμαστε αρωγοί στην προσπάθεια του κάθε φοιτητή προς την καλύτερη και πιο σύντομη διεκπεραίωση των σπουδών του. Από εκεί και πέρα όλη μας η ενασχόληση συγκεντρώνεται στο να μάθουμε να συμμετέχουμε και να αντιδράμε, να σκεφτόμαστε συλλογικά, ώστε να αποτελούμε παραδείγματα και εμπνευστές για το φοιτητικό σύνολο.

Ποιες είναι οι δυσκολίες για ένα φοιτητή στα Χανιά?

Τα Χανιά όπως τα γνωρίζω τα τελευταία 5 χρόνια , είναι μία ζεστή και μικρή επαρχιακή πόλη. Για εμάς από την πρωτεύουσα ,το να ζεις σε ένα νησί είναι σίγουρα κάτι πρωτόγνωρο με τα θετικά και τα αρνητικά του.Οι μεταφορές και η εύρεση φοιτητικής κατοικίας είναι οι πρώτες δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει ένας νέος φοιτητής στα Χανιά.Στην πορεία των χρόνων, το μόνο που θα μπορούσα να πω ότι μου άφησε μια πικρία είναι η συμπεριφορά της τοπικής κοινωνίας προς τους φοιτητές. Δεν υπολογίζουν και μάλλον δεν γνωρίζουν τα οφέλη και τα κέρδη που μπορούν να έχουν από τη παρουσία τουλάχιστον 6000 φοιτητών σε μία ανταποδοτική σχέση που και εμείς θα είχαμε περισσότερες διευκολύνσεις στην καθημερινότητα μας. Στην πραγματικότητα απλά μας θεωρούν έναν ‘’τουρίστα’’ που ήρθε στην πόλη τους για 5-6 χρόνια.

Τι πρέπει να γίνει για να γίνουν τα Χανιά πιο «φοιτητούπολη»

Καλή ερώτηση. Το να φανταστούμε τα Χανιά σαν μία φοιτητούπολη όπως η Πάτρα και τα Γιάννενα ή ακόμα και το γειτονικό Ρέθυμνο είναι λίγο δύσκολο εκ φύσεως. Στις σχολές του Πολυτεχνείου (όπως στο ΤΕΙ από ότι γνωρίζω) έχουμε πολλές ακαδημαϊκές υποχρεώσεις με εβδομαδιαία projects και εργαστήρια με απουσίες. Επομένως ο φοιτητής πρέπει να περνάει τις περισσότερες ώρες του στο Πολυτεχνείο.Αυτό όμως που σίγουρα μπορεί να οργανωθεί καλύτερα είναι η περιοχή των Κουνουπιδιανών όπου βρίσκεται και το ίδρυμα μας, να έχει περισσότερες παροχές, ώστε μελλοντικά να αποτελέσει φοιτητική βάση για τα Χανιά.Μετά όπως είπα παραπάνω οι τοπικοί παράγοντες πρέπει να πλησιάσουν τους φοιτητές και να τους προσφέρουν δυνατότητες ακόμα και για μελλοντική εγκατάσταση τους στην πόλη ώστε να υπάρξει συνέχεια που θα δώσει την αφορμή να δουν και οι ίδιοι οι φοιτητές την πόλη όχι μόνο σαν ένα ‘’ξενοδοχείο’’ για τα φοιτητικά τους χρόνια.Το καλοκαίρι στα Χανιά είναι μία άλλη συζήτηση, με μεγάλο ειδικό βάρος καθώς τα δυνητικά οφέλη από συνεργασίες του Πολυτεχνείου Κρήτης με ιδρύματα του εξωτερικού είναι ανυπολόγιστα. Γίνεται τίποτα όμως τόσα χρόνια;

Σε κεντρικό επίπεδο, κάθε χρόνο η συμμετοχή των φοιτητών στις φοιτητικές εκλογές είναι και μικρότερη. Πως εξηγείται αυτό?

Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Αρχικά παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η προκατάληψη που επικρατεί γύρω από τις φοιτητικές παρατάξεις αλλά και γενικότερα στην πολιτική σκηνή της χώρας. Η άσχημη γεύση που άφησαν τα χρόνια της μεταπολίτευση , η εκμετάλλευση πολλών ανθρώπων και ο κομματικός στρατός(που πολλοί συνδέουν με τις φοιτητικές παρατάξεις) έδωσαν λάθος δείγμα για το ποιόν όλων αυτών των διαδικασιών.Ο δεύτερος λόγος είναι μικρή δυναμική που έχουν πλέον οι φοιτητικές παρατάξεις σε θεσμικά ζητήματα, δίνοντας πάτημα σε αντιθεσμικές δράσεις και πρωτοβουλίες που συχνά αντιβαίνουν στην ομαλή ακαδημαϊκή συνέχεια (καταλήψεις ,κινητοποιήσεις) να είναι τα μοναδικά μέσα άσκησης πίεσης προς τις διοικήσεις.Παρόλαυτα εμείς προσπαθούμε καθημερινά να μην ξεφεύγουμε από τις θεσμικές διαδικασίες, να διατηρούμε όσο μπορούμε την κανονικότητα στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, με μοναδικό όπλο τις προτάσεις και το λόγο μας. Η μάχη που δίνουμε είναι άνιση, αλλά ήμαστε εδώ να την κερδίσουμε!
Banner εκλογολόγος
ΒΛΑΝΤΑΣ manoudakis